Nieprzeczytane posty

Egzotyczna Portugalia - Niecodzienny przewodnik, opis miejsc, relacje z podróży, zdjęcia, cenne porady

1
Wszystkim miłośnikom egzotyki proponujemy spotkanie z najbardziej oryginalnymi i niezwykłymi zakątkami słonecznej Portugalii. Dzięki nam będzie można zobaczyć wiele miejsc, które fascynują, urzekają, inspirują...
To będzie wycieczka po Portugalii jakiej nie znacie
Załączniki
egzotyczna 1.jpg
egzotyczna 1.jpg (121.83 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 2.jpg
egzotyczna 2.jpg (224.68 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 4.jpg
egzotyczna 5.jpg
egzotyczna 5.jpg (92.88 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 6.jpg
egzotyczna 6.jpg (98.97 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 7.jpg
egzotyczna 7.jpg (48.53 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 8.jpg
egzotyczna 8.jpg (53.37 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 9.jpg
egzotyczna 9.jpg (98.03 KiB) Przejrzano 6821 razy
egzotyczna 10.jpg
egzotyczna 10.jpg (31.18 KiB) Przejrzano 6821 razy

Re: Egzotyczna Portugalia - Niecodzienny przewodnik, opis miejsc, relacje z podróży, zdjęcia, cenne porady

2
Zobacz także nasz przewodnik po Maderze.
lisbona-3659762_1920.jpg
lisbona-3659762_1920.jpg (576.23 KiB) Przejrzano 775 razy
Portugalia, leżąca na zachodnim krańcu kontynentu i przyćmiona przez Hiszpanię, jej potężnego sąsiada na wschodzie, jest czasami uważana za słabą relację południowo-zachodniej Europy. Zawirowania polityczne i ubóstwo już dawno zahamowały rozwój, ale po przystąpieniu do Unii Europejskiej w 1986 r. do kraju wpłynęły miliardy dolarów, które pomogły zmodernizować jego gospodarkę. 


Dla podróżnych, którzy znali Portugalię kilkadziesiąt lat temu, niektóre rzeczy zmieniły się nie do poznania; inne pozostają uparcie takie same. Pod wieloma względami Portugalia jest nadal staromodna i słabo rozwinięta, co jest prawdziwym bonusem dla turystów szukających czegoś nieco innego niż główny nurt europejskich podróży. Kraj ten jest mały, zróżnicowany geograficznie i piękny. Rozciągający się na długości 350 mil z północy na południe, pełen jest gór, płaskowyżów, dolin rzecznych, płaskich suchych równin, falistych, zalesionych wzgórz i naprawdę pięknego wybrzeża. Portugalia graniczy z Atlantykiem, a warunki pogodowe mogą wahać się od gorących do burzliwych i mokrych. W północnym regionie Douro temperatury w zimie spadają znacznie poniżej zera - a w lecie nierzadko termometr osiąga temperaturę 15 stopni.

Algarve, popularny obszar wakacyjny na południowym wybrzeżu, który jest często odwiedzany przez północnych Europejczyków, ma klimat śródziemnomorski, a roślinność jest subtropikalna. Ogólnie rzecz biorąc, lata są ciepłe i suche, zimy łagodne i wilgotne, choć w górach może być zimno. Najwyższym szczytem Portugalii jest imponująca, granitowa Torre, w dziczy Serra da Estrela, która wznosi się I ponad 6500 stóp.

Niedaleko znajduje się także piękne Lagos, tam znajdziemy jedne z najpiękniejszych plaż całej Portugalii, polecamy nasza galerię właśnie z Lagos, link poniżej:
16122655686_7bf4098803_h.jpg
16122655686_7bf4098803_h.jpg (512.45 KiB) Przejrzano 773 razy
https://www.flickr.com/photos/podroze-f ... 0012793071

W ciągu 100 lat wiele zamorskich posiadłości było w rękach Anglików i Holendrów.
Dziedzictwo imperium jednak nadal istnieje. Portugalia wydostała się z Afryki w latach siedemdziesiątych XX wieku, kiedy to Angola, Mozambik i Gwinea uzyskały niepodległość, a Timor Wschodni w Indonezji został z rzeczony w tym samym czasie. Dziś wszędzie tam, gdzie władzę sprawowali Portugalczycy, znajdują się budynki, kościoły i pomniki, ale język stał się najważniejszym dziedzictwem kraju. Język portugalski jest siódmym najczęściej używanym językiem na świecie. Brazylia utrzymuje silne więzi z Portugalią i, w przeciwieństwie do wielu innych byłych kolonii, istnieje prawdziwy szacunek między tymi dwoma krajami.

Geograficzna izolacja od większości Europy sprawiła, że portugalskie linie krwi są czyste i można zauważyć zdecydowaną grupę rasową - większość ludzi jest niska, mają ciemne oczy, skórę i włosy. Są to osoby konserwatywne, na ogół uprzejme i pełne szacunku. Mieszkańcy Północy, o trudniejszym klimacie i historycznie gorszych warunkach życia, są zazwyczaj mniej przychylni niż ludzie z południa i bardziej religijni. Mimo to, kościół katolicki nadal wywiera wszędzie wielki wpływ.
Większość ludności nadal mieszka na terenach wiejskich, chociaż w latach 70. nastąpił duży wzrost liczby ludności w miastach, kiedy to po odzyskaniu niepodległości ludzie wrócili do domów z byłych kolonii afrykańskich.

Portugalskie życie; harmonia między rasowa jest na dobrym poziomie.

Kraj ten nadal ma jeden z najwyższych w Europie wskaźników emigracji, z około 3 milionami ludzi mieszkających i pracujących za granicą. Z niewielkimi zasobami naturalnymi, wiele osób w północnej Portugalii jest zmuszonych do szukania pracy za granicą; można zobaczyć rezultaty ich pracy w nowych domach i samochodach, które można znaleźć nawet w najbiedniejszych wioskach.

Społeczeństwo i język

Portugalczycy mają tendencję do bycia gościnnymi i nie spieszącymi się, więc bądźcie na to przygotowani. Istnieją tradycyjne idee i postawy wobec kobiet, a im bardziej oddalasz się od głównych miast, tym bardziej staje się to oczywiste. Za brak szacunku uważa się noszenie skąpych ubrań i zwyczajowo mówi się formalnie i grzecznie, dopóki nie poznasz j ludzi, z którymi rozmawiasz.

Nie próbuj swojego hiszpańskiego w Portugalii. Pomimo - lub z powodu - bliskości Hiszpanii, Portugalczycy nie doceniają tego, że zwracają się do nich w języku hiszpańskim. Jeśli jednak potrafisz czytać po hiszpańsku, nie będziesz miał problemu z czytaniem po portugalsku. Jest to język romansowy o łacińskich korzeniach, podobny do hiszpańskiego i włoskiego. Wymowa jest jednak zupełnie inną sprawą, a mówiony po portugalsku, z jego sybilantami, samogłoskami nosowymi i spółgłoskami gutalnymi, przypomina niektórym osobom języki rosyjskie i słowiańskie. Portugalczycy są bardzo świadomi, że posługują się trudnym językiem i są doskonałymi lingwistami; angielski jest używany coraz częściej z uwagi na turystów.

Pomimo recesji na początku lat 90-tych, sytuacja w kraju nadal wygląda dobrze, ponieważ gospodarka nadal się rozwija. Osiągnięto to jednak kosztem pogłębiającej się przepaści między bogatymi i biednymi, widocznej wszędzie, gdzie się podróżuje. Poziom wykształcenia jest niski, a wstydliwy odsetek ludności posiada niewiele umiejętności czytania i pisania, jeśli w ogóle je posiada. Rolnictwo nadal pozostaje daleko w tyle za resztą Europy, ze względu na brak inwestycji w przemysł, niestosowanie nawozów w połączeniu z niewielkim użyciem maszyn rolniczych. Jednakże Portugalia eksportuje duże ilości niektórych produktów; jest ona głównym Europejskim eksporterem dębu korkowego i koncentratu pomidorowego, a obecnie jest wiodącym eksporterem wina. Duża część dochodów krajowych pochodzi z pieniędzy zarobionych za granicą lub wydanych przez turystów w Portugalii. Branża turystyczna nadal się rozwija, a Portugalia stała się dla wielu Europejczyków bardzo lubianym miejscem wypoczynku.
Dla przyjezdnych połączenie starego i nowego jest urzekające i dodaje dodatkowego wymiaru do doświadczeń turystycznych. Ostatnie inwestycje, w ramach członkostwa Portugalii w Unii Europejskiej (UE) od 1999 roku, przyczyniły się do poprawy infrastruktury z korzyścią dla odwiedzających, podczas gdy nierównomierny podział bogactwa sprawia, że rustykalny styl życia jest nadal widoczny w całym kraju.

Najważniejsze zmiany w historii Portugalii:


Zawód Fenicjan, Kartagińczyków, Iberyjczyków, Celtów Rzymian i Wizygotów.
Maurowie kontrolują większą część kraju i pozostają u władzy przez 400 lat.
Papież uznaje Królestwo Portugalii.
Afonso III czyni z Lizbony stolicę Portugalii.
Wiek odkryć.
Bartolomeu Dias objeżdża Przylądek Dobrej Nadziei.
Koniec Złotego Wieku z inwazją Filipa II z Hiszpanii, który ogłasza siebie Filipem I z Portugalii.
Traktat z Lizbony uznaje niepodległość Portugalii. Trzęsienie ziemi w Lizbonie.
Obalenie monarchii portugalskiej i zastąpienie jej przez republikę. Portugalia dołącza do sojuszników w I wojnie światowej.
Powstaje Estado Novo (Nowe Państwo).
Portugalia pozostaje neutralna przez cały czas trwania II wojny światowej.
Portugalska kolonia Goa okupowana przez Indie; lokalne powstania nacjonalistyczne w Angoli, Gwinei i Mozambiku. Nowa konstytucja sporządzona po upadku Estado Novo w 1974 r.
Przyjęcie Portugalii do Unii Europejskiej; początek okresu ogromnego wzrostu gospodarczego i reform społecznych.
Portugalia przystępuje do Europejskiego Systemu Walutowego.
Porto zostaje ogłoszone Europejską Stolicą Kultury dla 200l Premiera Portugalii, Jose Manuel Barroso zostaje mianowany przewodniczącym Unii Europejskiej.


Impulsem do wielkiego portugalskiego "Wieku Odkryć" końca XV wieku był syn Joao I, książę Henryk, który został zbombardowany w 1394 roku. Można mu przypisać przekształcenie Portugalii w wielką potęgę morską, której sukces opierał się na naukowym podejściu do badań, nawigacji i kartografii. W swojej bazie w Algarve Henryk zgromadził wybitnych stoczniowców, żeglarzy, nawigatorów, instrumentalistów i astronomów.

Portugalczycy są zaangażowanymi pijaczkami wina. Ogólnie rzecz biorąc, zamawiając wino domowe w restauracjach dostaniesz coś bardzo dobrego do picia, nawet jeśli pojawi się ono w dzbanku z glinianym dzbanem.
- Woda wszędzie jest bezpieczna do picia, choć czasami może smakować mniej niż wyśmienicie. Unikaj wody z kranu w Algarve w okresie letnim i pij wodę butelkowaną zamiast niej, aby być po bezpiecznej stronie. Jest ona łatwo dostępna.
- Skromni Portugalczycy są wstrząśnięci skąpymi ubraniami noszonymi wszędzie poza plażą. Jeśli masz na sobie bluzkę bez rękawów, zabierz szalik i owiń go wokół ramion w razie potrzeby, szczególnie jeśli zamierzasz odwiedzić kościoły. Nie wchodźcie w trakcie nabożeństwa.
- Portugalscy kierowcy należą do najgorszych w Europie, a kraj ten ma również najwyższy wskaźnik wypadków na kontynencie.
- Rozmowy telefoniczne z Twojego pokoju hotelowego będą wiązały się z wysokimi opłatami, ale portugalski system telefoniczny jest na najwyższym poziomie.
Bądź przygotowany na to, że Portugalia różni się pod wieloma względami od swojego sąsiada, szczególnie jeśli już odwiedziłeś Hiszpanię. Pomimo bliskości, te dwa kraje bardzo się od siebie różnią.
- Publiczne toalety są nieliczne i znajdują się daleko od siebie, ale dopuszczalne jest - nawet jeśli nie jesteś klientem - poproszenie o skorzystanie z usług hotelu lub restauracji. Męskie toalety są oznaczone jako "H", a damskie jako "S".


Lizbona (Lisboa) jest uwodzicielskim miastem. Ma wspaniałą przeszłość i obiecującą przyszłość. Może łatwo uderzyć gościa jako staromodny i rozpadający się - ale te elementy są również istotną częścią jego uroku. Szukajcie pozytywów: wigoru i życia miasta portowego; jego wielkiej kolonialnej przeszłości; nastrojowych, starych tramwajów; oraz sugestywnych widoków, dźwięków i zapachów - wijącej się na wietrze pralni, szalejących na wietrze butów, melancholijnych szczepów muzyki fado, zapachu palonej kawy i kasztanów.

Większość atrakcji turystycznych znajduje się w odległości spaceru od centrum miasta, z wyjątkiem wspaniałych atrakcji podmiejskiego Belem, na zachód od starego miasta.

W Lizbonie znajduje się szeroka gama restauracji na każdym poziomie cenowym, z naciskiem na tradycyjną kuchnię portugalską, choć łatwo jest również znaleźć punkty gastronomiczne typu fast-food. Śniadania składają się z małych ciastek i ciastek, ale hotele zazwyczaj mogą przygotować posiłki dostosowane do gustów zagranicznych. Lunch jest bardziej znaczący niż w innych miastach europejskich. Popularne są ciężkie zupy, sałatki są zaskakująco trudne do znalezienia, a świeży sok owocowy praktycznie nie istnieje. Mieszkańcy Lizbony jedzą dużo ryb i owoców morza, w tym bacalhau (suszony, solony dorsz), a rozgrzewające się zimowe gulasze są naprawdę smaczne.

Możesz być zaskoczony ilością ciastek i ciastek a w Lizbonie jest wiele kuszących, staromodnych sklepów sprzedających tradycyjne specjały, takie jak pyszne pasteis de Belem (ciastka wypełnione kremem). Portugalia produkuje dobre czerwone i białe wino, krajowe i zagraniczne piwa są wszędzie, a wszystkie zwykłe alkohole i aperitify są dostępne.

Pamiątki z Lizbony

Zakupy w Lizbonie to świetna zabawa, a w wielu sklepach sprzedawane są piękne portugalskie rzemiosła. Obszar znany jako Chiado, w centrum Lizbony, to dzielnica handlowa, z ulicami wyłożonymi licznymi eleganckimi butikami z odzieżą i biżuterią.
Dywany z wioski Arraiolos są wspaniałym zakupem, podobnie jak wykwintna porcelana wyprodukowana przez Vista Płótno. Bawełniane prześcieradła oraz obrusy są kolejną portugalską specjalnością. Można nawet kupić piękne glazurowane płytki. azidejos, wykonywane są one na zamówienie.


Jak przystało na jej stołeczny status, Lizbona oferuje różnorodność muzyki, teatru i baletu. Szczególną przyjemnością jest Moviegoing, ponieważ wszystkie filmy są wyświetlane w oryginalnym języku z napisami, a nie dubbingowane, dzięki czemu można złapać najnowsze wydania z domu. Fado, jedyny w swoim rodzaju styl portugalskiej muzyki, jest słyszalny w najlepszym wydaniu w Lizbonie i powinien być przynajmniej raz posłuchamy. Ta melancholijna i pełna pasji muzyka jest tradycyjnie śpiewana przez kobietę, której towarzyszy gitara. Jej początki tkwią głęboko w historii, jest mieszanką elementów mauretańskich i afrykańskich i można ją określić jako rodzaj lekkiej operetki. Najlepiej ją usłyszeć w jednym z domów fado w Górnym Mieście Lizbonie (Bairro Alto) lub w dzielnicy Alfama.

(Górne Miasto) jest jednym z pięciu obszarów, które stanowią historyczne centrum Lizbony. Zostało praktycznie nietknięte przez trzęsienie ziemi z 1755 roku, a atmosferyczny zgiełk ulic i placów spada po stromych zboczach w kierunku Baixa (Dolne Miasto) poniżej. Nocą jest to jedna z najżywszych dzielnic miasta, gdzie w domach fado można usłyszeć melancholijne, przywołujące portugalskie piosenki. Na wzgórzu wznosi się Elevador de Santa Justa, cudowna, klanowa kolejka linowa zbudowana w 1902 roku.

Teatro Nacional
(Teatr Narodowy) i strzelista kolumna zwieńczona posągiem Domu Pedro IV dominują nad obszernym Rossio, w którym znajdują się sklepy i kawiarnia. Plac ma starożytną historię i był sceną wypalania inkwizycji w XVI wieku. Pomiędzy Rossio a nabrzeżem leży Baixa, doskonały przykład racjonalnego XVIII-wiecznego planowania, wzniesiony za namową markizów przez Pombala po trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Ulice są uporządkowane i wyłożone pięknymi starymi sklepami, łaskawymi budynkami i pięknymi kaflowymi fasadami.

Castelo de Sao Jorge y Olisiponia

Widoczny z wielu części Lizbony, Castelo de Sao Jorge (Zamek Św. Jerzego) stoi na miejscu najwcześniejszej osady. Ufortyfikowany przez Rzymian, Wizygotów i Maurów, został oblężony w 1147 roku przez Afonso Enriquesa i jego chrześcijańską armię i ostatecznie upadł po 17 tygodniach - był to punkt zwrotny w walce o eksmisję Maurów z Portugalii.
Mauretańskie bitwy nadal stoją, oferując wspaniałe widoki na dachy rzeki. Dziś rozległa renowacja w obrębie głównej budowli uczyniła z niej zieloną, chłodną oazę.

Wspaniały zespół architektoniczny i Mosteiro dos JerOnimos (JerOnimos evo) Klasztor, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, stoi na miejscu wcześniejszej kaplicy, odwiedzanej przez portugalskich odkrywców przed ich wielką
podróżą. Budowę rozpoczęto na obecnym kościele w 1501 roku, aby uczcić udaną podróż Vasco da Gamy do Indii. Zajęło to prawie 100 lat do końca, do którego to czasu nadeszły różne mody architektoniczne. Kościół i przylegające do niego krużganki to wspaniała mieszanka stylu gotyckiego, renesansowego. Zatrzymaj się najpierw przy wspaniałych południowych drzwiach. Jego misterna rzeźba obejmuje postać Henryka Nawigatora. Strzeliste wnętrze zawiera prosty grób Vasco da Gama. Dwupiętrowe krużganki są równie misternie wyrzeźbione.

Największe muzeum Portugalii, Museu Calouste Gulbenkian

Muzeum zostało sfinansowane z zapisu ormiańskiego magnata, którego prywatna kolekcja stanowi większość eksponatów. Składa się z dwóch sekcji: Sztuka europejska i artefakty oraz dzieła orientalne i starożytne.

Goście są szczególnie zachwyceni biżuterią i szkłem Lalique, charakterystycznymi elementami art deco wystawianymi w zaciemnionym pomieszczeniu.

Museu da Marinha (Muzeum Morskie), znajdujące się w Belemie, jest jednym z najlepszych tego typu obiektów w Europie. Jest tu ogromna kolekcja, w której znajdują się pełnowymiarowe łodzie i królewskie barki, obrazy, mundury i archaiczne instrumenty nawigacyjne. Najbardziej sugestywny, być może, jest polichromowany drewniany posąg Archanioła Rafaela, który podobno towarzyszył Vasco da Gama w jego epickiej podróży do Indii w 1497 roku.

Museu Nacional do Azulejo
.

W całej Lizbonie i Portugalii można zauważyć wykwintne płytki, czyli azulejos, zdobiące ściany niezliczonych budynków. Museu Nacional do Azulejo (Narodowe Muzeum Dachówki) śledzi historię malowanej glazury, która jest używana w Portugalii od 15 wieku. Można zobaczyć, jak rozwijała się sztuka od prostych, wczesnych płytek do skomplikowanych, wielokolorowych przykładów modemu. Błękit i biel dominują od czasu przybycia chińskiej porcelany do Europy; wspaniały widok na Lizbonę z kafelkami z 1738 r. jest tego doskonałym przykładem.

Padrao dos Descobrimentos

Przyciągająca wzrok biała masa Padrao dos Descobrimentos (Pomnik Odkryć) wznosi się z krawędzi wody w Belemie, przypominając o wielkiej morskiej przeszłości Portugalii. Został on wzniesiony w 1960 r. z okazji 500. rocznicy śmierci Henryka Nawigatora.

Życie w Lizbonie

Życie codzienne w Lizbonie, stosunkowo małym i nastrojowym mieście, jest o wiele bardziej relaksujące niż w innych stolicach. Dzień zaczyna się około 7:30, kiedy osoby dojeżdżające do pracy są w podróży, a dzieci wracają do szkoły. Tramwaje, metro i autobusy są zatłoczone. Niektórzy podróżują do miasta promami, które przeprawiają się przez Tag. Wielu chwyta śniadanie w barze przed pracą. Śniadanie to zazwyczaj herbata lub kawa, z jednym z ciasteczek ckliwych, tak lubianym przez Portugalczyków.
Lunch w Lizbonie jest traktowany poważnie, a wiele osób je raczej pełny posiłek niż przekąskę, choć jedzą go szybko, często stojąc przy barze. Pracownicy korzystają również z godziny lunchu, aby zrobić zakupy lub przejrzeć w sklepach.
Pod koniec popołudnia osoby dojeżdżające do pracy wracają do domu, ale często później ponownie spotykają się z przyjaciółmi na drinka lub więcej herbaty lub kawy i ciast. Wieczory śród tygodniowe często spędzane są w domu, choć latem ulice będą tętnić życiem przez kilka godzin, gdy ludzie spacerują i rozmawiają na zewnątrz.

Weekendy to inna sprawa; ludzie udają się na Górne Miasto, aby zjeść i wypić przed pójściem na koncerty, do kina lub teatru, podczas gdy młodzi Portugalczycy korzystają z klubów nadmorskich starej dzielnicy. Sobota i niedziela są popularnymi dniami zakupów, kiedy to tłumy zjeżdżają do ogromnych centrów handlowych na obrzeżach miasta, które pozostają otwarte do późna. Niedziele to także wysokie punkty dla kibiców piłki nożnej, a duże mecze przyciągają duże tłumy. Lizbonę błogosławi bliskość pięknego wybrzeża, a latem łatwo jest jechać lub złapać pociąg na wybrzeże na jeden dzień na plaży i kolację w doskonałej restauracji rybnej. W połowie lata, wyjście na chłodną, zieloną okolicę wokół Sintry około 15 mil stąd, jest kolejną przyjemną opcją weekendową.

Parque das Nagoes (Park Narodów) jest wykorzystywany do organizacji targów i wystaw.
Przed Tagiem wznoszą się imponujące budynki, zacumowania, ogrody krajobrazowe, uliczne kafejki i restauracje. Z wody wznosi się Oceanario (Oceanarium), najnowocześniejsze akwarium. Największe akwarium w Europie posiada rozległy zbiornik centralny, otoczony przez cztery inne, reprezentujące główne oceany. Ssaki morskie i ptaki morskie rozwijają się, a także ryby, podwodne stworzenia i roślinność, co czyni to jedno z najbardziej imponujących miejsc w Lizbonie.

Plan główny w Lizbonie

Plac otwiera się na wodzie, podkreślając jej pierwotne przeznaczenie jako imponującej bramy do miasta od strony morza. Aby doświadczyć jego oryginalnej perspektywy, wybierz się na pięciominutową podróż promem z pobliskiego Terreiro do Pago (Plac Pałacowy) przez Tag do przedmieścia Cacilhas. Widok na plac i łuk triumfalny prowadzący do ulic Baixa otwiera się na budynki, kościoły i pomniki, co jest doskonałą okazją do poczucia przeszłości miasta.

Na pobliskim przedmieściu Belem, Torre de Belem (Wieża Belem) wznosi się nad rzeką Tag. Ta wykwintna kamienna wieża w kolorze miodu jest symbolem morskiej przeszłości Portugalii. Zbudowana w latach 1515-1520, została zaprojektowana przez Francisco de Arrudę, portugalskiego architekta, którego wcześniejsze marokańskie podróże wpłynęły na jego styl. W jego pracach widoczne są zachwycające elementy mauretańskie - małe kopułki zwieńczające łaty, narożne wieże oraz podcieniowe okna i loggie. Zbudowany jako bastion przeciwko atakom piratów, służy później jako więzienie i został wpisany na listę dziedzictwa pracy UNESCO. 

Przygotowaliśmy dla Was bardzo obszerną relację z podróży po Lizbonie, w której bardziej dokładnie opisaliśmy najważniejsze atrakcje Lizbony, link znajdziecie poniżej:

Lizbona atrakcje

Sintra

Zdecydowanie najpopularniejszą jednodniową wycieczką z Lizbony jest piękna Sintra, małe miasteczko pełne zachwytów, położone w bujnej i górzystej krainie około 15 mil na północny zachód od Lizbony. Gdy już tam dotrzemy, atrakcje są rozrzucone na dużym obszarze, więc jeśli nie masz dużo czasu, warto wybrać się na wycieczkę lub wynająć samochód i jechać z miasta. Jako bonus, większość organizatorów wycieczek oferuje objazd Cabo da Roca, jest to najbardziej na zachód wysunięty punkt.

Pałac Sintra


Przez ponad 500 lat Sintra była letnim kurortem królów portugalskich - spuścizną, która jest widoczna w dwóch zdumiewających pałacach miasta. Pałac Narodowy Queluz (Pakicio Nacional de Queluz) został zbudowany przez Joao 1 w 15 wieku i był używany do końca 19 wieku. Architektonicznie imponujący, niemniej jednak jest to mieszanka głównie stylów gotyckich i Manueline. Wnętrze jest warte zwiedzenia. Warto zwrócić uwagę na znakomite płytki ceramiczne, jak również na misternie zdobione sufity: jeden z nich malowany jest łabędziami w kolorze złotym, a drugi srokami. Drugim głównym pałacem jest Pałac Narodowy Pena (Palacio Nacional da Pena), zbudowany w latach czterdziestych XIX wieku przez Ferdynanda z Saxe-Coburg-Gotha, męża królowej Marii II. Jest to obiekt rywalizujący z najlepszymi w Disney'u, wyposażony w wieże, wieżyczki i baszty. Wewnątrz znajduje się mnóstwo krzykliwych mebli, wieszaków ściennych i obrazów, w tym cały pokój aktów. Niedaleko znajduje się ósmy wieczny Castelo dos Mouros, zrujnowana mauretańska twierdza ze wspaniałymi widokami.

Ogrody


Innymi znakomitymi atrakcjami w Sintrze są jej ogrody i parki. Ciepły, wilgotny klimat jest idealny dla obfitości egzotycznych drzew, krzewów i róż, zobaczysz tu wszystko, od rododendronów i kamelii po paprocie drzewne i palmy. Ogrody Pena, poniżej Pałacu Narodowego Pena, są piękne, z jeziorami i kpiącymi świątyniami. Ale główną atrakcją są Ogrody Monserrate, na zachód od Sintry. Dwóch Anglików założyło ogrody w latach 1790-1860, mają one aż 74 akrów.
Wokół Sintry znajduje się Park Naturalny Sintra-Cascais (Parque Natural Sintra- Cascais), wspaniały obszar rozciągający się od pokrytych drzewami gór Sintry aż po dramatyczną atlantycką koasdynę w Guincho.

Porto


Porto, drugie co do wielkości miasto w Portugalii z około 300.000 mieszkańców, położone jest na stromym i skalistym północnym brzegu rzeki Douro. Wielu zwiedzających napotyka Porto w swojej drodze w górze pięknej doliny Douro.
Miasto znane jest również z długiego związku z winem portowym, które od XVII wieku przewożone jest z Vila Nova de Gaia, drugiego przedmieścia Porto. Od dawna określany jest jako "Oporto.

Rozwój Porto


Założone w czasach przedromańskich miasto Porto nadało nazwę kraju i było miejscem narodzin księcia Henryka Nawigatora, syna Joao I z Portugalii i Filipa z Lancaster, wnuczki Edwarda III z Anglii, w 1394 roku. Tradycyjnie liberalny, jego mieszkańcy zawsze mieli silną buntowniczą passę, co dobrze współgra z pracowitym i przyziemnym wizerunkiem miasta.
Porto jest odświeżającym antidotum na wyblakłą elegancję Lizbony - tętniącego życiem, bezsensownego miasta leżącego w centrum najważniejszego obszaru gospodarczego Portugalii, którego układ jest nierozerwalnie związany z historią handlu portowego. Wspaniałe budynki świadczą o XVIII i XIX-wiecznym bogactwie, ale prawdziwy duch miasta leży w labiryncie wąskich uliczek pod katedrą, starych doków.


Proponowane trasy


Dwa lub trzy dni wystarczy, by zobaczyć Porto. Prawie wszystko co interesujące znajduje się w odległości krótkiego spaceru lub przejażdżki autobusem od Porto.


Centrum miasta. Ulice są strome i pagórkowate, więc należy nosić wygodne buty. Jeśli właśnie przejeżdżasz przez dolinę Douro, zrób sobie czas na wizytę. Leżaki portowe w Vila Nova de Gaia Porto są główną atrakcją turystyczną. Jeśli masz więcej czasu, miasto może być starannie podzielone na trasy kulturowe, skupiając się na średniowiecznych, barokowych i neoklasycystycznych zabytkach i kościołach. A dla nowoczesnej atrakcji, Porto szczyci się obecnie światowej klasy centrum sztuki, Casa da Musica, które zostało otwarte w 2005 roku. Serce nowoczesnego Porto skupia się wokół Avenida dos Aliados, szeroka aleja z monumentalnym ratuszem na jednym końcu i Praga da Liberdade, węzeł komunikacyjny, na drugim. Ten odcinek jest dobrym miejscem do obserwowania mieszkańców, którzy na co dzień zajmują się swoimi sprawami. Główne obszary handlowe znajdują się na wschód i północ od tej alei. Można skorzystać z rzeki, aby pomóc orientować się w mieście. 

Mieszkańcy Porto są tradycyjnie znani jako flaki, czyli "flaki-żeracze", rzekomo dlatego, że podczas legendarnej bitwy poświęcili swojemu wojsku całe mięso oprócz flaków - co jest historycznym wskaźnikiem, że wyrafinowana kuchnia nie znajduje się tu na szczycie kulinarnej listy priorytetów. Spodziewajcie się obfitych, smacznych posiłków, mnóstwa ryb, ukochanego bacalhau (suszonego, solonego dorsza) i super-słodkich deserów w każdym menu o każdej porze dnia.
Z drugiej strony, kieliszek gładkiego, nieskazitelnego i subtelnego portu - pijany na rodzimej ziemi - może przekształcić nawet najbardziej inwazyjny port-hater. Szczególnie klimatyczne miejsce do spożywania posiłków znajduje się nad rzeką Ribeira, w sercu najstarszej części Porto. Do niedawna było ono zniszczone i zbutwiałe, ale obecnie większość obszaru została podniesiona do góry nogami i jest pełna dobrych restauracji o ogromnej atrakcyjności turystycznej.

Rzemiosło i zakupy

Porto to miejsce, w którym można prześledzić specjały rękodzieła północnego, szlachetny port, lokalnie produkowane buty i tradycyjną złotą biżuterię z wioski Minho. Cudowne staromodne sklepy w mieście, z których wiele zachowało swoje początkowe XX-wieczne fasady i detale, są warte odwiedzenia nawet jeśli nie kupujesz. Do najważniejszych należą księgarnie Lello i Irmao na Rua do Carmelitas, ze swoimi wspaniałymi podwójnymi schodami i drewnianą boazerią, oraz Cardoso Cabeleiro na Rua do Bonjardim, sklepie specjalizującym się w perukach i perukach. Podobne sklepy skupiają się razem w Porto, więc znajdziesz ulice pełne sklepów z narzędziami, kupców nasion, jubilerów i sklepów z lnem. Marques Soares, szykowny dom towarowy na Rua do Carmelitas, niesie wykwintne wyroby skórzane.


Wycieczki i rozrywka


Operatorzy morscy organizują rejsy po rzece Douro, od tygodniowego rejsu w górę rzeki na luksusowym krążowniku do kilkugodzinnego okrążania dolnego biegu w reprodukcji rabelo, chwalebnych starych łodzi, które niegdyś przewoziły beczki z portu w dół rzeki od winnic. W dolinie Douro nadal kursują sekcje XIX-wiecznej kolei wąskotorowej - jest to zabawny sposób na małe zwiedzanie. Operatorzy turystyczni organizują również wycieczki autobusowe do, wokół i z Porto. Alternatywnie, bilety można kupić w biurze turystycznym. Należy koniecznie odwiedzić portowe loża w Vila Nova de Gaia, które są niezbędnym przystankiem przy każdej wizycie w Porto. Dla wieczornej rozrywki, miejscowi uczęszczają do teatrów, na koncerty i do kina, choć wiele osób woli spędzić czas poza godzinami wielu ciepłych, barmańskich wieczorów w kawiarni na tarasie lub po prostu spacerując wzdłuż brzegu rzeki.

Soares dos Reis, to najważniejsze muzeum w Porto. Znajduje się ono w imponującym neoklasycznym gmachu z 1795 roku, zajmowanym na początku XIX wieku podczas wojny na Półwyspie Helskim przez Francuzów, a następnie Anglików.

Museu Romantico

(Muzeum Romantyczne), mieszczące się w pięknej willi z widokiem na rzekę. Podziwiaj meble i obrazy; wiele z nich ma związek z ostatnim królem Piemontu, który mieszkał tu na wygnaniu. W piwnicach znajduje się Solar do Vinho do Porto (Port Wine Rooms), gdzie można spróbować szerokiego wyboru portów.

Torre dos Cterigos
, wieża przymocowana do XVIII-wiecznego granitowego urwiska (Igreja dos Cterigos), jest wizytówką Porto, a większość odwiedzających wspina się na nią, aby podziwiać widoki. Nicolau Nasoni zaprojektował owalny kościół, z misternie zdobioną fasadą z gałązek i girland, w stylu włoskiego baroku z lat 1730.

Pięć mostów rozpościera się na rzece Douro, wszystkie zbudowane dramatycznie wysoko nad wodą, aby rozpościerać się w wąwozie przeciętym przez dolny bieg rzeki. Najbardziej imponujący jest Ponte do Dom Luis I (Most Luis I), efektowna dwupoziomowa konstrukcja z żelaza zaprojektowana przez Theophile'a Seyringa (jednego z współpracowników Gustave'a Eiffla) i pochodząca z 1886 roku. Most skutecznie łączy cztery obszary miejskie i został poddany gruntownej renowacji w celu przejęcia nowej linii metra, oprócz ruchu samochodowego i pieszego.

Nadbrzeże Praga da Ribeira (Plac Ribeira) jest centralnym punktem dzielnicy Ribeira, zdecydowanie najbardziej klimatycznego obszaru Porto wpisanego na listę UNESCO.

Obiekt dziedzictwa kulturowego. Wiele z nich zostało wzniesionych w latach 1776-1782. Chociaż można zbliżyć się do tego obszaru schodząc stromym zboczem Rua dc Alfflndcga obok Casa do Infante (Domu Księcia), znanego miejsca urodzenia księcia Henryka Nawigatora. Nie ma lepszego miejsca na poznanie historycznego Porto niż w tej dzielnicy, w której znajduje się mnóstwo barów i restauracji. Podczas pobytu tu odwiedź Centro Regional de Aries radicionais (Regionalne Centrum Sztuki i Rzemiosła), sprzedające wspaniały wachlarz tradycyjnych północnych rzemiosł.

Katedra stoi wysoko ponad zboczem prowadzącym do rzeki. Wzniesiona w XVIII wieku jako kościół warowny, w latach 1700-tych została gruntownie przebudowana. Znajdziemy tu styl barokowy. Warto obejrzeć dwupiętrowe krużganki, które są bardziej atrakcyjne niż sama katedra - lita granitowa linia łuku ożywiona pięknymi kaflami, z której rozpościerają się piękne widoki na miasto. W muzeum w skarbcu znajdują się znaleziska archeologiczne z czasów przedromańskich do gotyckich, a także przedmioty liturgiczne z XV-XIX wieku.

Wino

Tutejsze porto winem wzmocnionym, co oznacza, że brandy jest dodawana do winogron podczas procesu produkcji co czyni go wytrzymalszym i zatrzymuje proces fermentacji, pozostawiając połowę naturalnego grona w winie. Te dwa czynniki dają siłę, słodycz a jego złożone smaki pochodzą min z: gleby i klimatu, gdzie winogrona są uprawiane.

Ludzie przyzwyczajeni do bujnych sadów, te w górnej dolinie Douro są objawieniem. Jest to strefa kamienista, jałowa, mikroklimatyczna, gdzie temperatury osiągają skrajne wartości temperatury. Gleba jest cienką warstwą na szczycie listy, a korzenie winorośli muszą zmagać się ze skałą, czasami nawet 20 stóp, aby znaleźć wodę.

Winnice rosną na stromych tarasach, większość zbiorów nadal odbywa się ręcznie, a do niedawna winogrona wciąż są nawet deptane przez piechotę. Pestki winogron, które dodawałyby gorzkiej nuty są w 90% zmiażdżone i sfermentowane w kontrolowanej temperaturze. Porto jest produkowane w dolinie Douro od setek lat i obecnie jest eksportowane na cały świat.

Nowe wino jest przechowywane w górze rzeki, aby je wyczyścić do wiosny następnego roku. W marcu jest gotowe do transportu. Zgodnie ze ścisłą tradycją, do 1987 r. nie można było nazwać go portem, chyba że dojrzewanie miało miejsce w Vila Nova de Gaia, po drugiej stronie rzeki Douro od Porto. Teraz może dojrzewać na miejscu, chociaż wiele win jest jeszcze przechowywanych i dole rzeki.

Porto występuje w kilku odmianach: białe, półsłodkie, lekkie wino; rubinowe, jasne, intensywnie czerwone, które jest starsze i bardziej złożone; oraz rocznik i późno butelkowane rocznik port. Vintage port dojrzewa w butelce i pochodzi z winogron z jednego roku; późno butelkowane dojrzewa do czterech lat przed dalszym dojrzewaniem po butelkowaniu.
Białe porto jest wyśmienicie schłodzone przed posiłkiem; rubin schodzi dobrze przy filiżance kawy po obiedzie lub wczesnym wieczorem. Puszczyk (czerwone) i porto vintage najlepiej smakują po kolacji, smakuj je powoli, aby docenić głębię smaku.

Na koniec mamy dla Was ciekawy przewodnik po Porto, w którym opisaliśmy najważniejsze atrakcje miasta, znajdziecie tam również sporo porad, w tym także związanych z wynajmem auta, link poniżej:

Porto atrakcje

Na koniec polecamy także najważniejsze tematy naszego forum o Portugalii:

Video przewodnik po Prtugalii

https://www.youtube.com/watch?feature=p ... 2ZYrfcT770

Film o Portugalii ukazujący całe piękno tego kraju plus jego ciekawą historię, polecam:

viewtopic.php?f=316&t=3133

Faro będące idealną bazą wypadową na riwierę Portugalską opisaliśmy osobno w poniższym artykule:

viewtopic.php?f=316&t=268

Gdybyście chcieli podyskutować o Lizbonie czy Porto to zapraszam do osobnych tematów:

Lizbona forum

Porto forum
Zapraszamy na nasze forum turystyczne oraz na zaprzyjaźnioną stronę opisującą podróże i ukryte miejsca na świecie

Nasze forum turystyczne http://podroze-forum.pl/ - wszystko o podróżach w jednym miejscu. Zapraszamy także na:
Obrazek
Obrazek
Obrazek
ODPOWIEDZ

Wróć do „Oferty last minute, first minute oraz inne”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 25 gości