Niby rzeczywiście Tatry są okazalsze, ale Bieszczady mają swój niepowtarzalny klimat. W okolicach zeszłej majówki zdarzyło mi się spędzić tam tydzień i z plecakiem podróżować z miejsca na miejsce. Uff, było ciężko, a jednak na szczyty pozdobywałam, do każdego schroniska bezpiecznie dotarłam - i żyję! A właśnie te schroniska są duszą gór i każdemu polecam spróbować takiego sposobu podróżowania, tj. z "dobytkiem" na plecach (początkowo było to 17-18 kg plus części namiotu, w miarę upływu czasu lżej o jedzonko) i od schroniska do schroniska. Pamiętajmy, że wymaga to odpowiednich przygotowań, bo choć cywilizacja nie tak daleka, to jednak jest to dzika część kraju ("Przetrwać wszystko" Lesa Strouda się kłania
![Mruga ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
). To sposób na sprawdzenie siebie. Były momenty, kiedy szłam w grupie, ale też takie, kiedy szłam zupełnie sama, powoli, spokojnie. I myślałam, i marzyłam, i chłonęłam przyrodę.
Wetlina to chyba faktycznie najlepsza baza wypadowa, miejscowość też całkiem przyjemna. Jeśli ktoś lubi pozostawać na jednym miejscu i to w całkiem wygodnych, a nie studenckich, warunkach, to poleciłabym jedną willę, niestety nie wiem, czy nie byłoby to uznane za reklamę.
![Mruga ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Co prawda byłam tam kilkanaście lat temu, ale atmosfera była cudowna, właściciele przemili, gotowali sami i było to pyszne i sycące, zawsze też znalazł się jakiś deser... To tam przeczytałam - uwaga, uwaga - "Nad morzem" Przybyszewskiego, które znalazłam w ichniej biblioteczce, a które zrobiło na mnie wielkie wrażenie, choć przecież dzieciuch byłam. Chyba właśnie te wszystkie elementy złożyły się na to, że tak ukochałam te góry, choć odwiedzałam je tylko dwukrotnie - niestety, mieszkam zupełnie po przekątnej, na drugim końcu Polski.
Należy też wspomnieć, że z Bieszczad rzut beretem do Ukrainy. Fakt, teraźniejsze wydarzenia nie zachęcają do odwiedzin, ale kiedy będzie spokojniej, można się wybrać. Ja pamiętam przede wszystkim gościnność tamtych ludzi, choć może związaną z rzekomym pokrewieństwem. I biedę oraz dziury. Ogromne dziury w drogach... człowiek przestaje narzekać na polskie warunki.
Podsumowując: po ciszę, atmosferę i poznanie siebie - Bieszczady. Po oszałamiające widoki i atrakcje - Tatry.
Pozdrawiam,
Ali
Zdjęcie autorstwa koleżanki.