Spis treści
Wenecja wstęp
Miasto prawdziwe, wyjątkowe, jedyne w swoim rodzaju, które zachwyca, oszałamia i pozostaje w pamięci na zawsze. Włochy to kraj pełen wyjątkowych miejsc ale Wenecja to jedyne miasto w którym trzeba zostawić mapę w kieszeni, tylko po to aby zatracić się w labiryncie setek uliczek i mostków, niezliczonych zabytków i nie znanych zakątków, wystarczy tylko zejść na chwilę z utartych szlaków, którymi codziennie podążają tysiące turystów. Zapraszamy wyjątkową i magiczną podróż, nie tylko po tych głównych atrakcjach ale również po tych miejscach o których wiedzą nieliczni, odkryjmy za tym razem to magiczne miasto jakim jest Wenecja
Co zwiedzić w Wenecji, informacje praktyczne
Naszą podróż rozpoczynamy od okolic dworca głównego, tam bowiem w pierwszej kolejności dociera większość turystów przybywających do Wenecji. Będziemy podążać po kolei odkrywając najważniejsze atrakcje tego wyjątkowego miasta, a w osobnym temacie opisaliśmy ukryte miejsca w Wenecji, które w sposób szczególny polecamy. Trasa naszego przewodnika wiedzie od dworca aż do Bazyliki Św Marka podążając lewą stronę ( patrząc na mapie) a wrócimy przeciwległym brzegiem kanału Grande opisując wszystkie atrakcje napotkane po drodze. Polecamy także bardzo gorąco fotorelację ukazującą setki zdjęć oprawionych opisami z tego wyjątkowego miasta, szczegóły poniżej:
Wenecja zdjęcia, relacja z podróży, informacje praktyczne.
Tak więc naszą pierwszą atrakcją jest oczywiście od :
Church of Santa Maria di Nazareth
7:30 am – 11:50 am, 4 pm – 7 pm
Ten XVII-wieczny barokowy klejnot Wenecji jest dziełem znanego architekta Baldassare Longhena, każdy przechodzień niemalże od razu zerka na tę wyjątkową fasadę pełną detali i posągów. W środku natomiast dostrzec można ołtarz oraz kilka wyjątkowych kaplic, te stworzono dla upamiętnienia bardzo wpływowych i bogatych rodzin weneckich, stąd ciekawe dekoracje na każdej z nich. Prawdziwą perełką tego miejsca jest jednak jego ogród, to właśnie tu znajdziemy całą bioróżnorodność laguny, miejsce to o specyficznej nazwie zielona trumna ma służyć jako oaza dla zagrożonych gatunków tego wyjątkowego ekosystemu.
Rezerwacja w kościele
San Geremia and the grave of Santa Lucia
Podążając dalej wzdłuż ulicy Rio Tera Lista de Spagna docieramy do kolejnego kościoła San Geremia and the grave of Santa Lucia.
Wchodzimy do środka i od razu natrafiamy na piękne dzieła sztuki, choć głównym punktem kulminacyjnym do którego przybywają turyści jest pielgrzymka do grobu Santa Lucia di Siracusa. Spoglądając na fasadę kościoła od strony kanału Grande dostrzegamy napis “Lucia Vergine di Siracusa’‘ Inspirujesz świetlaną przyszłość i pokój dla Włoch i całego świata”. Sycylia nadal domaga się aby szczątki zostały zabrane do rodzimej Sycylii, pomimo tego że są one tu od wielu stuleci. Warto również dodać że sam grób stoi na wolnym powietrzu a materiały użyte do jego budowy pochodzą z tego samego materiału z którego zbudowany jest kościół. Budowla ta w 1861 roku została zburzona z powodu budowy dworca (w tamtym miejscu bowiem stał oryginalnie ten kościół). Nie zapomnijcie również zapoznać się z kilkoma ciekawymi historiami związanymi z grobem świętego w kościele, ale te historie zostawiamy tym, którzy to dotrą.
Zobaczcie także koniecznie temat ukryte miejsce w Wenecji.
Giardini Savorgnan oraz ogrody Palazzo Savorgnan
Tuż za kościołem zamiast iść prosto skręcamy w lewo i ulicą Calle Vergola docieramy do wyjątkowego ogrodu, który zachował się w Wenecji, będąc częścią Palazzo Savorgnan. Miejsce to jest bardzo urokliwe, cały ten teren jest bez wątpienia największym terenem zielonym w obszarze miasta, zajmuje tysiąc metrów kwadratowych i jest idealną odskocznia i oazą spokoju w cieniu dębów, kasztanów, które są tu wiecznie zielone. Warto jednak dodać iż ogrody o których mowa są częścią publicznego parku, który nosi nazwę Giardini Savorgnan. Wyjątkowe połączenie pozwala zarówno odpocząć w parku jak i podziwiać wyjątkowe rośliny zgromadzone w ogrodzie, który został zbudowany pod koniec XVII wieku przez architekta Giuseppe Sardi.
Będąc w tej części Wenecji możemy podążać dalej ulicą Fondamenta Savorgnan a wówczas dotrzemy do XV wiecznego kościoła Saint Giobbe
Kościół Saint Giobbe
oraz do Il Macello di San Giobbe
Jest to interesujący kompleks budowli pokazujący jak można łączyć starą architekturę z nową. Stało się to głównie za sprawą szwajcarsko- francuskiego architekta o pseudonimie Le Corbusier. Tu nie ma turystów, tu znajdziemy samych lokalnych oraz kilka uroczych i ukrytych zakątków miasta.
My jednak docieramy z powrotem do głównej arterii czyli do ulicy Salizada San Geremia i skręcając w lewo dochodzimy do pierwszego mostku Ponte delle Guglie.
Ponte delle Guglie
Most jest datowany na 1823 rok i pozwala nam przejść nad kanałem Cannaregio, który w rzeczywistości płynie pod dwoma mostami. Kiedyś w tym miejscu stał jeszcze starszy most datowany na 1285 rok Ponte di Cannaregio, został on jednak przebudowany w 1580 roku zmieniając się diametralnie na przestrzeni lat aż do obecnego wyglądu. Przechadzając się po moście zwróćcie uwagę na wyjątkowe kamienne gargulce umieszczone na łuku mostu, nie wspominając już o balustradach pełnych rzeźb.
Idąc dalej ulicą Rio Terà San Leonardo odbijamy w lewo w Calle de la Masena i dochodzimy do okręgu żydowskiego getta, pełnego historii, wyjątkowych synagog i tutejszego muzeum, które polecam odwiedzić. Warto również udać się na wycieczkę z przewodnikiem, który otworzy dla was większość synagog, które na co dzień są zamknięte, więcej informacji znajdziecie w muzeum żydowskim.
Zdjęcia z większości synagog i nie tylko
Dzielnica żydowska
Rozpoczynając nasz spacer po dzielnicy społeczności żydowskiej warto wspomnieć że ta społeczność mieszkała w Wenecji od dawien dawna, wierzyć lub nie to właśnie tu narodziło się międzynarodowe słowo getto, co oznacza z włoskiego forma która powstała w skutek roztopionego metalu, lub odlew metalu, ciężko jednoznacznie ustosunkować się do jednego konkretnego tłumaczenia. Żydzi którzy zamieszkiwali Wenecję pochodzili głównie z okolic Niemiec a w 1516 roku zdecydowano się utworzyć i zamknąć żydów w obszarze dzielnicy Cannaregio, stąd nazwa getto, ponieważ właśnie tu znajdowały się odlewnie.I choć mogli oni poruszać się po innych dzielnicach,mieli do tego prawo wyłącznie w dzień a nie w nocy. Obecnie getto dzielimy na stare i nowe, w starym mamy możliwość odwiedzić synagogi ściśnięte między uliczkami i murami budynków. I choć wiele lat po wojnie nikt tu nie docierał dzisiaj to miejsce otwiera się z jego historią oraz pięknymi wnętrzami synagog dla turystów. Natomiast nowe getto to już nieco poszerzony teren, znajdziemy tu jedyny plac w getcie, skąpany w zieleni drzew, dom spokojnej starości, kilka synagog oraz kilka nowszych budowli, choć tak naprawdę dodanych w 1633 roku. Nie zapominajmy również o Muzeum Żydowskim, w którym znajdziemy pamiątki zamierzchłych lat, opisy segregacji żydów i ich pełną historię, która zakończyła się wraz z końcem republiki weneckiej, czyli mniej więcej w 1797 roku. I teraz najważniejsze, zwiedzając muzeum dostajemy również możliwość zwiedzania synagog, kiedyś zwanymi: Scole. Synagoga Levantina i Spagnola znajdują się w starym getcie, natomiast Grande Tedesca, Synagoga Italiana i Canton (“corner”) w nowym
Zobaczcie także koniecznie temat ukryte miejsce w Wenecji.
Wybrane synagogi na zdjęciach:
Synagoga Levantina
Synagoga Spagnola
Synagoga Tedesca
Synagoga Canton (polecamy)
Church of Madonna dell’Orto
Opuszczając dzielnicę żydowską udaliśmy się w okolice ulicy Fondamenta Gasparo Contarini, tam znajduje się wyjątkowy kościół Church of Madonna dell’Orto.
Church of Madonna dell’Orto.
Jest to wyjątkowe miejsce, znajdziemy tu zarówno kościół jak i klasztor, zostały one założone dzięki zakonowi Umiliati z Lombardii, miało to miejsce 1350 roku. Mówi się również że sam przywódca zakonu jest właśnie tutaj pochowany. Pierwsze prace konstrukcyjne w kościele miały miejsce w 1377 roku, głównie za sprawą osiadania się fasady oraz jednej z części za kościołem. Prace dokończyli Kanonicy z San Giorgio w Aldze (znani również jako Turchini (lub celestini), ponieważ poprzednia grupa zakonna została z tego miejsca wydalona. Kościół z nową fasadą oraz licznymi zmianami różnił się w sposób znaczący. Tuż po remoncie obecni najemcy tak jak i poprzednicy zostali z tego miejsca wydaleni, tym razem głównie za sprawą papieża Klemensa IX. W 1787 r. Następne lata były dla tego miejsca latami ciężkich prób. Znajdowały się tutaj stajnie, magazyny zarówno z winem jak i z prochem a kolejna przebudowa kościoła tym razem za sprawą Austriaków zamiast pomóc jeszcze bardziej pogorszyła sprawę, ponieważ odbudowując kościół niszczyli oni wszystko to co było w kościele wiekowe. Dobre czasy wracają po latach kiedy w miejscu tym nadal znajdowała się stajnia. Budowla ta została poświęcona i otwarta jako kościół parafialny w 1931 roku, wówczas obiekt ten został przekazany zakonnikom z San Giuseppini del Murialdo. Jeśli chcielibyście dowiedzieć się więcej o ustroju politycznym Wenecji, o tym jak ona powstała oraz jak stała się potęgą to zapraszam do poniższego tematu:
Wracając to kościoła to jego obecnie wewnętrzne budowli prezentuje obrazy odrestaurowane w latach 1970-1980 a fasada z cegły gotyckiej jest obecnie jedną z ładniejszych Wenecji. W środku znajdziemy również galerię apostołów, które są unikalne w Wenecji, drzwi do świątyni autorstwa Bartolomeo Bon i rzędy kolumn z pięknego tureckiego marmuru, które oddzielają nawy. Wszystkie te miejsca nie mogą pozostać przez Was nie zauważone. Na koniec warto również przyjrzeć się trzem kaplicom, które również zdobią wnętrze tego wyjątkowego miejsca.
Podążamy dalej ulicą Rio Tera de la Maddalena mijając po drodze ( po prawej stronie ) najstarsze kasyno na świecie, a nieco dalej po lewej stronie trafiamy na kościół. Santa Fosca, który jest kościołem datowanym na X wiek, choć obecna konstrukcja jest o kilka wieków młodsza ( XVII wiek ). Kościół pamięta Domenico Rossi, ponieważ to on zbudował fasadę tego budynku,natomiast rodzina patrycjuszy, która miała swój pałac w okolicy objęła patronat nad budową tego miejsca. Obecnie miejsce to jest pod opieką parafii San Marcuola.
(San Marziale) 2486, 30121 Venezia VE, Italy
Kolejny kościół ulokowany dosłownie obok to kwintesencja sztuki jeśli chodzi o dzieła, które znajdziemy w środku.Część siebie zostawili tu: Antonio Vassilacchi, Domenico Cresti, Tintoretto i Giulii Lamy nie wspominając o ołtarzu Apoteoza Świętego. To miejsce to swoista medytacja, z dala od turystów, którzy mkną gdzieś przez siebie, zupełnie nie zwracając uwagi na to co kryje się za rogiem. Po dłuższej przerwie wyruszyliśmy dalej, przeprawiając się przez kolejny mostek ( jeden z tysiąca ) Ponte Pasqualigo, dotarliśmy do magicznego Ca’ d’Orto.
Ca’ d’Orto
Church of the Holy Apostles
Varisco Lane
![](https://podroze.org.pl/wp-content/uploads/2019/08/5374625504_053d148f63_b-768x1024.jpg)
KOŚCIÓŁ ŚW. MARII DEI MIRACOLI
Most Rialto.
San Salvador
Bazylika Św Marka
Pałac Dożów
Wieża Campanille
Bridge of Academy
My tymczasem wracamy na szlak, poznając urok kanału Grande z najlepszej perspektywy czyli z Mostu Akademia z samej góry, to tu bowiem rozpościera się piękny widok lagunę oraz na sporą część miasta, jest to bodajże najwyższy punkt skąd można podziwiać kanał Grande. Ta strona Wenecji na której się znaleźliśmy jest mniej zatłoczona, choć również piękna, pełna atrakcji, choć uliczki są mniej turystyczne i niekiedy bardziej kameralne. Najpierw udaliśmy się wzdłuż kanału Grande aby spojrzeć na przystań w okolicy placu św Marka (tylko po drugiej stronie kanału), tam również znajduje się jeden z najbardziej rozpoznawalnych bazylik, mowa oczywiście o Santa Maria della Salute
Santa Maria della Salute
Kościół San Barnaba.
Museo Ca’ Rezzonico
Podążając dalej przedostajemy się przez mostek Ponte Foscari, aby zwiedzić kolejny mniej znany sektor miasta prowadzący w kierunku dworca kolejowego, który zlokalizowany jest po przeciwległej stronie kanału Grande. Tuż za mostkiem skręcamy w prawo w ulicę Corte Marcona i docieramy do pięknego pałacu Baldi będącym atrakcją o mniej znanym statusie, jednak wyróżniającym się szesnastowiecznym manierystyczny stylem.
Trzeba dodać że miejsce to jest równie piękne jak jego sąsiedzi z przeciwległego brzegu kanału. Miejsce to zostało zbudowane przez bogatą rodzinę wenecką, bywał to nawet Napoleon, który sam przyglądał się wystrojowi wnętrz tego miejsca.
Poruszając się uliczkami wzdłuż kanału Grande tuż przy jego brzegach znajdziemy kolejny XV wieczny pałac, posiadający wyjątkową kolekcję sztuki. Także i tu znajdziemy bardzo ciekawie zdobione barokowe schody a najpiękniejszą część fasady możemy podziwiać od strony wody. Pałac ten nosi nazwę Pisani Moretta, a jeśli mielibyśmy ochotę zwiedzić kolejny kościół to znajduje się on w pobliżu nosi nazwę San Toma, Znajdziemy tu bardzo barwną mieszankę stylów architektonicznych a sama budowla pochodzi z XIV wieku i jak większość kościołów w Wenecji był on wielokrotnie przebudowywany. Zmiany architektoniczne nadają dodatkowe elementy barokowe temu miejscu, które możemy podziwiać zarówno w kościele jak i przy jego fasadzie.
Jeśli jednak zdecydowaliśmy się oddalić nieco od długo głównego kanału Grande podążając na przykład ulicą Crosera a następnie Calle de la Scuola to na swojej drodze znajdziemy wyjątkowe muzeum a właściwie dwa oraz wyjątkowy kościół, zacznijmy jednak od muzeum. Pierwsze z nich to muzeum Scuola Grande di San Rocco,
Scuola Grande di San Rocco
wyróżniające się wyjątkowo bogatą kolekcją Jacopo Robustieg a przypomnijmy był on renesansowym artystą zwanym Tintoretto.To co wyróżnia to miejsce to fakt że pozostało ono niezmienione od XV wieku a zatem doświadczamy tu wyjątkowości epoki. Zwiedzając to miejsce mamy również możliwość odwiedzenia bardzo ładnie urządzonych pokoi i co najważniejsze wiele z nich zostało udekorowanych przez samego mistrza Tintoretto, to miejsce to obowiązkowy punkt wycieczki, nie tylko dla miłośników historii ale również i sztuki. Kolejnej atrakcji nie musimy szukać daleko, znajduje się ona tuż obok, jest to muzeum Leonarda da Vinci. Przenosimy się w ładnie urządzone i przyciemnione wnętrza, można tu podziwiać najwybitniejsze obrazy tego wielkiego mistrza, co prawda nie znajdziemy tu oryginałów ale reprodukcję są stworzone z wyjątkowo wysoką rozdzielczością a odpowiednie podświetlenie pozwala dostrzec wiele ciekawych detali, co na pewno podnosi doznania, które towarzyszą podczas zwiedzania tego miejsca. Dodatkowo znajdziemy tu bardzo ciekawą a zarazem eksperymentalną wystawę, związaną z wynalazkami oraz z wirtualną rzeczywistością, łącząc bogatą historię z nowoczesnością wplatając ciekawe wydarzenia z historii da Vinci.
Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari,
Palazzo Moncenigo
Palazzo Moncenigo w którym mieści się muzeum jest muzeum nietypowym, znajdziemy tu kostiumy i tkaninę, myślę jednak że wcale nie trzeba być fanem mody aby odwiedzić to miejsce, trzeba tylko pamiętać aby na bieżąco sprawdzać informacje na stronie, być może trafimy na dodatkowe ciekawe wydarzenia lub wystawy czasowe. Jako ciekawostkę można dodać że budowla była rezydencją rodziny Mocenigo, należącej do jednej z najważniejszych rodzin Patrycjatu. Dodatkowymi pięknymi detalami, które możemy tu zobaczyć są freski, ciekawe wyposażenie datowane mniej więcej na XVIII wiek a w niektórych pokojach znajdziemy pamiątki przypominające dzieje rodziny w postaci obrazów. Warto również zerknąć na bardzo ciekawe drzwi wykonane z drewna korzeniowego z pozłacanymi gzymsami datowane na XVIII wiek. Na koniec trzeba pamiętać iż kostiumy, które tu znajdziemy są tutaj z uwagi na fakt że jest to centrum badań nad historią tekstyliów co samo w sobie jest nie lada ciekawostką, oprócz tego znajdziemy w budynku jeszcze inne ciekawe zbiory i mapy.
Kolejne miejsce zlokalizowane tuż obok związane ściśle z rodziną Pesaro to pałac o tej samej nazwie ( Ca’ Pesaro, ) powstał w 1628 roku, choć właściwie w tym roku rozpoczęła się jego budowa. Jest to także największy tego typu budynek w całej Wenecji, początkowo pałac miał tylko jedną kondygnację, a sam architekt wyłania się jako ekspert od baroku. Całość pałacu została ukończona w roku 1710. Główna fasada widoczna od strony kanał Grande podkreśla interesującą i mocną kompozycję, znajdziemy tu zdobienia twarzy lwów, dwa rządy okien tworzących rustykalną fasadę zwieńczoną maskaronami i posągami a na pierwszym piętrze dostrzegamy motywy z głębokimi łukami i wystającymi kolumnami. Za to drugie piętro jest bogate w ornamenty, natomiast hala wejściowa do pałacu jest bardzo przestronna, chodź bez specjalnego przepychu. Kolejne lata pałacu pozwalały na wzbogacenie go poprzez nowe aranżacje, które dziś dostrzec można w postaci wielu fresków, dekoracji na sufitach czy poprzez prace takich artystów jak: Bambini, Pittoni, Crosato, Trevisani i Brusaferro. Warto również wspomnieć o dodatkowych zbiorach, które znajdują się w archiwach, są to wyjątkowe dzieła podchodzące od artystów takich jak: Vivarini, Carpaccio, Bellini, Giorgione, Titian, Tintoretto, jak również najsłynniejszych artystów weneckich XVII i XVIII wieku. Pałac po śmierci ostatniego członka rodziny stał się o wiele bardziej uboższy, sprzedano wiele kolekcji na aukcjach do takich miast jak na przykład Londyn. Sama budowla przekazana została najpierw rodzinie Gradenigo, a następnie ormiańskim ojcom mechitarystom doprowadzając do tego że to miejsce stało się szkołą wyższą a dopiero w późniejszych czasach ostatecznie pałac został przekazany miastu jako Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Dodatkowo co jakiś czas możemy znaleźć tu wyjątkowe tymczasowe wystawy, dlatego warto zapoznać się z tym co muzeum ma do zaoferowania.
Zobaczcie także koniecznie temat ukryte miejsce w Wenecji.
Tuż obok pałacu mieści się kolejny kościół
Chiesa di San Stae
który wyróżnia się spójnością jeśli chodzi o kwestie architektoniczne, w środku znajdziemy obrazy przedstawiające malarstwo 18 wieku natomiast na fasadzie zewnętrznej zlokalizowanej od strony kanału dostrzegamy bogactwo rzeźbiarskie takich artystów jak: Giuseppe Torretto, Antonio Tarsia, Pietro Baratta i Antonio Corradini. Przenosząc się do wnętrza dostrzegamy piękne otwarte kaplice ,natomiast centrum kościoła zdobi posadzka oraz nagrobek upamiętniający miejsce pochówku Mocenigo. Zerkając na ściany po prawej stronie możemy podziwiać dzieła: Nicolo Bambini, Giuseppe Camerata i Antonio Balestry (który ozdobił kaplicę bractwa tiraoro i battioro, przylegającą do kościoła). Trzy kaplice po lewej stronie hostii, w kolejności: Giuseppe Torretto i Pietro Baratta nad kaplicą Foscarini, “Wniebowzięcie” Francesco Migliori (dalsze 1722) i “Święci Caterina i Andrea” (1719) Jacopo Amigoni. Najważniejsze obrazy znajdują się w samym prezbiterium, gdzie sufit zdobi na przykład płótno: Bartolomeo Letteriniego, “Cnoty i dwóch braci ze szkoły świętych” z 1708 r., natomiast na dwóch bocznych ścianach – powyżej i poniżej – dwa dzieła Giuseppe Angeli – “Ofiara Melchisedech” i “Upadek Manny” Giuseppe Angeli (po 1770 r.) – dwanaście mniejszych płócien przedstawiających “Apostołów”.W zakrystii znajdują się również ciekawe dzieła, takie jak “Ukrzyżowanie” Maffeo Verony (XVII wiek), “Trajan Giambattisty Pittoniego nakazujący świętego Eustache’a uwielbiać pogańskich idoli” oraz “Święty Eustache w więzieniu” Bartolomeo Litteriniego (XVIII).
Fondaco dei Turchi.
Przyprawiając się przez most po lewej stronie dostrzegamy dworzec kolejowy oraz kościół Ponte degli Scalzi, który pojawił się w naszym zestawieniu jako pierwszy. Na pewno nie jest to ta atrakcja, która zamknie naszą listę, bowiem właśnie teraz zapraszamy was w prawdziwą podróż po najbardziej ukrytych miejsc nieznanej Wenecji. przygotowaliśmy dla Was wyjątkowy przewodnik pdf, w którym umieściliśmy mniej znane miejsca w Wenecji, jest to propozycja, którą bardzo gorąco polecamy, ale i to nie wszystko. Sprawdźcie koniecznie czy nie ukazała się nasza publikacja związana z Ukrytymi Miejscami w Europie ( w chwili tworzenia tego artykułu byliśmy na etapie końcowym) to właśnie w niej znajdziecie miejsca niedostępne w Wenecji, które ujrzą światło dzienne po raz pierwszy, to wyjątkowa publikacja, gorąco polecamy. Zarówno książkę oraz przewodnik znajdziecie w poniższej sekcji:
Ukryte miejsca w Wenecji
Będąc w Wenecji warto wspomnieć o kilku poradach o których powinni wiedzieć wszyscy wybierający się do Wenecji .
Porady będąc w Wenecji
1) Apelujemy o przestrzeganie zasad będąc w Wenecji
a) Nie chodzimy pół nago lub w kostiumie kąpielowym w miejscach publicznych.
b) Nie jemy na schodach lub nie urządzamy pikników w miejscach publicznych oraz przy witrynach sklepowych.
c) Zakaz kąpieli w fontannach oraz wygrzewaniu się na pomnikach.
d) Nie prowadzimy zbiórek ulicznych, uważajmy również gdyby przyszło na przez myśl zbieranie pieniędzy na ulicy np: grając czy śpiewając
e) Nie kąpiemy się w kanałach weneckich
Informacje odnośnie transportu czyli jak się dostać do Wenecji ( parkingi itd)
http://podroze-forum.pl/jak-dostac-sie-do-wenecji-2019-t13427.html
Podatek dla turystów
Podatek turystyczny
Miasto Wenecja uchwałą Kodeksu Cywilnego nr 83 z dnia 23-24 czerwca 2011 r. wprowadziło podatek turystyczny z mocą od dnia 24 sierpnia 2011 r. Podatek musi być stosowany do wszystkich nocy spędzonych przez nierezydentów w hotelach lub innych obiektach noclegowych znajdujących się na terenie gminy Wenecja i jest obliczany dla każdej nocy z zastosowaniem do stawki podstawowej.
Pobyt w Wenecji to również wsparcie dla miasta wyjątkowego, cennego, ale bardzo kruchego: fundusze zebrane z tytułu podatku turystycznego przyczyniają się do wzmocnienia, poprawy i innowacji w mieście, zapewniając wzrost jakości turystyki – w tym lokalnych usług publicznych, muzeów, wydarzeń – oraz finansowania, utrzymania, wykorzystania i odzyskiwania dziedzictwa kulturowego i środowiskowego na terytorium Wenecji.
Opłata za wjazd do Wenecji
Od Wrześnie obowiązuje opłata za wjazd do Wenecji i wynosi ona 3 Euro od osoby. Uwaga opłata ta nie dotyczy turystów, którzy zatrzymują się w Wenecji na dłużej niż 1 dzień, te osoby uiszczają bowiem inny podatek.
Więcej informacji o Wenecji
Wenecja forum
Najlepsze hotele w Wenecji
oraz
Polecamy także kolejne dwie relacje z podróży po Wenecji, które znajdziecie na poniższym forum, link poniżej
Relacja z podróży po Wenecji, zdjęcia, porady
Relacja z podróży po Wenecji 2