1234567


Oblicza Gruzji

W tej sekcji umieszczamy relacje z podróży, wycieczek lub wakacji w Gruzji.
Awatar użytkownika
Krakonos
Posty: 1
Rejestracja: 11 gru 2016 19:53

Oblicza Gruzji

Nieprzeczytany post autor: Krakonos » 15 gru 2016 12:34

Czołem. Wybrałem się rowerem w blisko dwumiesięczną podróż, której celem były państwa Kaukazu Południowego: Gruzja, Armenia i Górski Karabach. Przemierzyłem blisko 3000 km, zdobywając górskie przełęcze, odwiedzając zdumiewające miejsca i poznając miejscową kulturę. Ze względu na ogrom materiału relację pozwoliłem sobie podzielić na trzy części, każda poświęcona osobnej krainie. Dziś zapraszam na krótką wycieczkę po Gruzji, gdzie łącznie spędziłem okoo miesiąca i zjechałem znaczną cześć obszaru tego fascynującego kraju.
kelogo.jpg
Dużo bardziej szczegółowa relacja w odcinkach, pełna ciekawostek i przepięknych zdjęć, publikowana jest na mojej stronie internetowej
http://wielkarajza.pl/

Na fanpagu Wielkiej Rajzy znajdziecie jeszcze więcej ciekawostek
https://www.facebook.com/wielkarajza/
Gruzja

Gruzja, zajmująca obszar niespełna 70 tys. Km2, jest niezwykle zróżnicowana pod względem geograficzno- krajobrazowym. Znajdują się tu skute lodowcami szczyty w paśmie Wielkiego Kaukazu, wybrzeże porastają tropikalne lasy, żyzne równiny Kachetii obfitują w uprawę winorośli, a pogranicze z Azerbejdżanem zajmują rozległe stepy i pustynie.

Nasza podróż przez Gruzję rozpoczyna się w Kutaisi, skąd ruszamy w stronę Swanetii. Już na samym początku czeka nas najtrudniejszy odcinek trasy. Swanetia to naprawdę wysokie góry, znajdują się tu pięcio i czterotysięczniki, takie jak Szkara- najwyższy szczyt Gruzji, czy Uszba. Szczyty gór pokrywają lodowce, które kontrastują z okoliczną zielenią.
DSC00834.JPG
DSC00753.JPG
DSC00637.JPG
DSC00915.JPG
Charakterystycznym elementem krajobrazu Swanetii są kamienne wieże, które wyrastają niczym ogromne grzyby, spomiędzy domów w okolicznych wioskach. Za Mestią, będącą największą miejscowością w regionie, kończy się asfaltowa droga.
DSC00872.JPG
DSC00950.JPG
DSC00845.JPG
Zaczyna się prawdziwa tropikalna ulewa, a jazda robi się niebezpieczna. Skalne okruchy ześlizgują się ze zbocza mknąc w naszym kierunku. Na szczęście udaje nam się pokonać ten odcinek bez strat w ludziach i sprzęcie.
gruzja-droga-do-uszgili.JPG
DSC00979.JPG
DSC00961.JPG
Tym błotnistym traktem docieramy do Uszguli, uzurpującej sobie miano najwyżej położonej wioski w Europie (około 2100 m n.p.m.). W promieniach zachodzącego słońca, które wreszcie wyszło zza chmur, Uszguli, najeżone kamiennymi wieżami, wyłania się z pomiędzy gór, niczym Szangri-La- mityczna kraina wiecznej szczęśliwości, skryta w cieniu niedostępnych szczytów.
DSC01006.JPG
DSC01025.JPG

Uszguli wydaje się wyjęte z innego świata, a zagłębiwszy się w jego wąskie uliczki, skąpane w błocie i krowim łajnie, odbywamy podróż w czasie, do epoki średniowiecza. Stare styka się tu z nowym: wśród kamiennych domostw wypatrzeć można talerze anten satelitarnych, a „główną drogą” prowadzącą przez wioskę przemieszczają się samochody- spora część z nich to busy z turystami.
DSC01075.JPG
DSC01053.JPG
DSC01049.JPG
Za Uszguli prowadzi już tylko terenowy trakt 4x4, po którym nasze, obciążone sakwami rowery, wspinają się z mozołem na przełęcz Zagaro, na wysokości 2623 m n.pm. m. Jest to najwyższy punkt całej naszej trasy.
DSC01127.JPG
DSC01121.JPG
Za Zagaro czeka nas szalony zjazd po kamieniach i błocie do Dolnej Swanetii. Tutaj zapuszcza się już niewielu turystów, a błotnista droga prowadzi nas zakosami przez zapadłe, na wpół wymarłe wioski, zapomniane przez ludzi i Boga. Tutaj można zobaczyć Gruzję taką, jaką była jeszcze przed masowym napływem turystów.
DSC01206.JPG
DSC01203.JPG
DSC01201.JPG
DSC01197.JPG
DSC01177.JPG
DSC01142.JPG
Jadąc w błocie, przeprawiając się przez strumienie, zalewające drogę i głębokie kałuże, mijając wysokie łodygi barszczu Sosnowskiego, docieramy w końcu do asfaltowej drogi. Wracamy nią do Kutaisi, a stamtąd, główną drogą mkniemy w stronę stolicy.

Szosa, którą jedziemy łączy wybrzeże ze stolicą i stanowi główną arterię komunikacyjną w kraju. Ruch samochodowy jest tu bardzo intensywny, a mijające nas z pełną prędkością auta powodują spory dyskomfort psychiczny. Rower zdecydowanie nie jest najbezpieczniejszym środkiem transportu na Kaukazie.Kaukascy kierowcy jeżdżą brawurowo, a stan techniczny wielu samochodów pozostawia sporo do życzenia. W Gruzji królują stare auta, sprowadzane czy to z zachodu, czy z terenów byłego ZSRR. Nowy dom znajdują tu stare mercedesy, łady, zaporożce, ziły, gazy i kamazy. Samochód w Gruzji jest artykułem pierwszej potrzeby i znajduje się praktycznie w każdej rodzinie. A przy drogach pełno jest warsztatów.
DSC01342.JPG
Monotonię jazdy długą, prosta szosą, urozmaicają stragany z miejscowymi wyrobami. Najpierw jest to ceramika, wzdłuż drogi ciągną się stoiska z wazami, czarkami, butelkami i flaszami. Niektóre bogato zdobione i malowane, inne surowe. Można kupić ceramiczny róg do picia czy butelkę na wino. Uwagę zwracają też liczne figurki- wśród których szczególnie wyróżniają się liczne podobizny Stalina…
DSC01303.JPG
DSC01293.JPG
Dalej pokonujemy tunel pod przełęczą Rikoti i w ten sposób przedostajemy się do Azji. Przełęczy strzeże twierdza w Surami. Według legendy, aby ją wznieść należało złożyć ofiarę z człowieka. Podobno młody chłopak spoczął zamurowany żywcem w fundamentach zamczyska.
DSC01350.JPG
W Surami pojawiają się kolejne stragany: w całym miasteczku można zakupić wypiekane tu słodkie chlebki, dalej, w Chaszuri znajduje się zagłębie produkcji leżaków i hamaków.
DSC01351.JPG
DSC01334.JPG
Potem zaczyna się autostrada, która- paradoksalnie- dla nas, rowerzystów, okazuje się zdecydowanie bardziej przyjazna niż zwykła międzymiastówka. Wszystko dzięki dodatkowym pasom ruchu- podczas gdy my toczymy się pasem awaryjnym, auta mijają nas w bezpiecznej odległości. Od czasu do czasu zatrzymujemy się przy straganach z owocami. Można tu spróbować czurczechli- słodkiego przysmaku z orzechów, zalanych gęstym syropem winogronowym. Strąki czurczechli zwisają zawieszone na sznurkach, niczym pęta kiełbasy.
DSC01375.JPG
DSC01373.JPG
Z autostrady zjeżdżamy do Gori, miasta, w którym narodził się Stalin. Można tu zwiedzić muzeum poświęcone jego osobie, nas jednak interesuje inna atrakcja. Kawałek na wschód, koło miejscowości Uplisciche, na szczycie wzgórza znajduje się skalne miasto. Uplisciche jest jedną z najstarszych osad na Kaukazie, najstarsze budynki powstały już około V w p.n.e. W okresie średniowiecza osiedle było ważnym ośrodkiem ekonomiczno-politycznym kraju. Domostwa mieszkalne wykuto tu w litej skale.
DSC01441.JPG
DSC01423.JPG
DSC01407.JPG
Wkrótce zbliżamy się do stolicy. Nie zwiedzamy Tbilisi- kaukaskie miasta są głośne a chaotyczny ruch samochodowy sprawia, że poruszanie się po nich rowerami jest prawdziwą męczarnią. Załatwiamy niezbędne sprawunki i nocujemy w Mcchcecie- starożytnej stolicy Gruzji, gdzie dziś budują swoje dacze bogaci mieszkańcy Tbilisi. Tej nocy śpimy w hotelu. Opuszczonym hotelu.
DSC01563.JPG
DSC01560.JPG
DSC01559.JPG
Następnego ranka wjeżdżamy na Gruzińską Drogę Wojenną. To najbardziej znany szlak turystyczny w Gruzji. Droga, łącząca Tbilisi w Władykaukazem znana była już w starożytności. W XIX wieku została rozbudowana przez Rosjan, aby umożliwić szybkie przerzucanie wojsk. Dziś, jako jedyna droga do granicy z Rosją, stanowi ważny szlak komunikacyjny, a długi sznur ciężarówek ciągnie się całymi kilometrami.
DSC01841.JPG
Podróż tą trasą obfituje w wiele atrakcji i pięknych widoków. Pierwszym jest zapora i jezioro koło Zhinvali. Na tle lazurowych wód jeziora wznosi się potężna twierdza Ananuri. Dalej mijamy Gudauri- znany kurort narciarski i wspinamy się serpentynami ku Przełęczy Krzyżowej (2379 m n.p.m.) . Wspinaczka na rowerach wyciska z nas siódme poty, ale oszałamiające widoki sowicie wynagradzają trud.
DSC01769.JPG
DSC01761.JPG
DSC01727.JPG
DSC01709.JPG
DSC01609.JPG
DSC01603.JPG
DSC01594.JPG
Najpiękniejszy fragment trasy znajduje się zaraz za zjazdem przełęczy. Z zachwytu szoruję szczęką po asfalcie, gdy z pomiędzy zielonych gór wy łania się przede mną dolina rzeki Terek, w pobliżu miejscowości Kobi. Tutaj każde zdjęcie staje się arcydziełem.
DSC02161.JPG
DSC01820.JPG
DSC01802.JPG
DSC01787.JPG
Najbardziej znaną atrakcją Gruzińskiej Drogi Wojennej jest kościół Cminda Sameba, położony w pobliżu Stepancmindy, u podnóża góry Kazbek. Zwiedziwszy kościół, pieszo, ruszamy w stronę Kazbeku, planujemy dotrzeć do granicy lodowca. Niestety przez całą drogę towarzyszy nam gęsta mgła, nie udało nam się zobaczyć ani lodowca, ani samej góry.
DSC02023.JPG
DSC01986.JPG
DSC01917.JPG
Wracamy tą samą drogą i przedostajemy się na rozległe równiny Kachetii. Tutaj w końcu możemy odpocząć od ciągłych podjazdów. Kachetia słynie z uprawy winorośli, a wiele gruzińskich marek wina znanych jest na całym świecie. Znajdują się tu również piękne monastyry. Zwiedzamy klasztor w Alaverdi i winiarnię w Kvareli.
DSC02480.JPG
DSC02458.JPG
DSC02449.JPG
DSC02332.JPG
Kawałek dalej spotyka nas miła niespodzianka. Spotkany dziadek zaprasza nas do swojego przydomowego muzeum, w którym podziwiamy bogaty zbiór przedmiotów codziennego użytku. Prawdziwy rarytas!
DSC02405.JPG
DSC02387.JPG
DSC02385.JPG
Z żyznych ziem Kachetii trafiamy na gruzińskie Badlands. Naszym celem jest monastyr David Garedża, położony przy samej granicy z Azerbejdżanem. By tam dotrzeć przychodzi nam pokonać pasmo jałowych ziem. Niewiele tu wody a okoliczne wzgórza i równiny porasta roślinność stepowa- suche trawy i kolczaste chwasty.
DSC02684.JPG
DSC02655.JPG
W ponad czterdziestostopniowym upale pokonujemy kolejne wzgórza, marząc by każde z nich okazało się tym ostatnim. Skończyła mi się woda, nigdzie w okolicy nie ma nawet kilu centymetrów cienia. W końcu docieramy na szczy ostatniego wzniesienia, a prze dnami rozpościera się Udabno- wioska położona pośrodku stepu.
DSC02701.JPG
DSC02699.JPG
W Udabno jest- jedyny w okolicy- bar noclegownia, założony przez… parę Polaków. Oasis Club w to prawdziwa Mekka turystów, raz po raz zatrzymuje się tu kolejny bus. Wielu gości to Polacy.
DSC02715.JPG
Po nocy na Prerii przychodzi czas na zwiedzenie monastyru. Główny budynek nie jest tu najwięszą atrakcją. Idąc szlakiem przez góry, który prowadzi tuż przy granicy z Azerbejdżaem, mamy okazję odwiedzić wykute w skale kapliczki, pierwsze z nich powstały już w VI wieku n.e. W wielu z nich zachowały się jeszcze oryginalne freski.
DSC02919.JPG
DSC02905.JPG
DSC02887b.jpg
DSC02861.JPG
Wkrótce na kilka tygodni opuszczamy Gruzję. Udajemy się do Armenii i Górskiego Karabchu, samozwańczej ormiańskiej republiki, utworzonej na ziemiach, oficjalnie należących do Azerbejdżanu. Po ponad trzech tygodniach docieramy ponownie w granice Gruzji. Zwiedzamy Wardzię, kolejne skalne miasto, znacznie większe niż Uplisciche.
DSC05127.JPG
DSC05102.JPG
DSC05080.JPG
DSC05075.JPG
DSC05047.JPG
Następnie udajemy się nad morze, przez Adżarię. Adżaria to kolejna górska kraina. Niestety, na głównej drodze asfalt występuje tylko sporadycznie. Przejeżdżamy przez małe, górskie miejscowości, które stanowią prawdziwy skansen. Na szczęście najwyższy punkt drogi zdobywamy już na początku – przełęcz Gredzi (2025 m n.p.m.) potem jest głównie z górki, w stronę morza.
DSC05221.JPG
DSC05211.JPG
DSC05198.JPG
DSC05158.JPG
Stolicą Adżarii jest nadmorski kurort Batumi, nazywany także „Las Vegas Wschodu”. Batumi rzeczywiście nie przypomina w niczym innych gruzińskich miast a światła kasyn i hoteli nadają mu zachodniego polotu.
DSC05364.JPG
DSC05358.JPG
DSC05354.JPG
DSC05325.JPG
W okolicach rosną lasy tropikalne oraz uprawy herbaty i bambusa. Klimat jest tu bardzo wilgotny, wkrótce dopadają nas ulewne deszcze. Wobec tego faktu, drogę do Kutaisi postanawiamy pokonać pociągiem. Wkrótce wsiadamy do samolotu, który zabiera nas z powrotem do Polski.
DSC05474.JPG
DSC05450.JPG
DSC05390b.jpg

Awatar użytkownika
Alex
Bardzo aktywny użytkownik
Posty: 137
Rejestracja: 13 mar 2010 17:37

Re: Oblicza Gruzji

Nieprzeczytany post autor: Alex » 16 gru 2016 21:49

Rewelacyjna wyprawa, bardzo fajnie się czyta i te miejsca WOOW. Zachęciłeś mnie, chociaż podróż rowerem zamieniłbym na auto, ale to bardziej z lenistwa. ;) ;) ;)

minka
Nowicjusz
Posty: 17
Rejestracja: 17 lut 2017 10:11

Re: Oblicza Gruzji

Nieprzeczytany post autor: minka » 10 mar 2017 11:16

Czołem! Zaczarowane miejsca i podziw dla wyprawy na rowerze :) Mogłabym wpatrywać się godzinami na te przepiękne fotografie ...

Awatar użytkownika
kowalczyk1989
Nowicjusz
Posty: 5
Rejestracja: 07 maja 2018 10:26
Lokalizacja: Poznań

Re: Oblicza Gruzji

Nieprzeczytany post autor: kowalczyk1989 » 07 maja 2018 10:37

Gruzja to jest niesamowite miejsce na ziemi! Dziękuję ci za relację, znowu mogła się poczuć jakbym tam przed chwilą była :)

ODPOWIEDZ

Wróć do „Gruzja”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości